تاریخ فرهنگی قبیله لعنت (2) : کاهنان معبد جادو (سیر تحول اندیشه و عمل شیطان از روز نخست تا عصر حاضر)

استاد اسماعیل شفیعی سروستانی، واحد پژوهش موسسه فرهنگی موعود عصر (عج)، زهرا ربیعی

ناشر : موعود عصر (عج)

قیمت : ۱۰۰,۰۰۰ ریال  

افزودن به سبد خرید

اضافه به علاقه مندی ها
  • درباره کتاب
  • درباره نویسنده
  • درباره ناشر
  • نظرات
معرفی کتاب:
در کتاب «تاریخ فرهنگی قبیله لعنت، جلد دوم(کاهنان معبد جادو)» اثر اسماعیل شفیعی سروستانی، نحوه ارتباط ابلیس با کارگزارنش با استفاده از متون اساطیری و کتب تاریخی بررسی شده‌است.
در کتاب اول این مجموعه با عنوان «بن‌مایه‌ی رویگردانی از خدا»، نویسنده با بازبینی آغاز آفرینش و زندگی نخستین انسان‌های پا گذاشته بر زمین، از روش «شبیه‌سازی» ابلیس، پرده برداشت و در کتاب دوم (کاهنان معبد جادو)، با جست‌وجو در عمق اسطوره‌ها و داستان‌های کهن اقوام باستانی (ایران، مصر، هند، یونان و روم) رد ابلیس و سپاه شیطانی‌اش را در کتاب‌های معتبر آنان به دست آورده است.
در این کتاب، علاوه بر رهگیری و بررسی تاثیر شیاطین در زندگی مردم از زمان باستان تا به امروز، فصلی به وجود موجودات ماورائی (مثبت و منفی) اختصاص یافته و درباره ی امکان ارتباط گیری با آنان از طریق علوم غریبه و کاهنان، از زمان گذشته تا امروز بحث کرده است.
اگر کتاب‌های بسیاری درباره ی زندگی ابلیس و شیاطینی همانند او خوانده‌اید، مطمئن باشید که در این کتاب به نکات تازه‌ای دست پیدا خواهید کرد که نگرش شما را نه تنها درباره ی این موجودات آزاردهنده، بلکه درباره ی کل جهان و مقصد آن تغییر خواهد داد.
در بخشی از این کتاب درباره ی ویژگی‌های مشترک موجودات اساطیری آمده است:
آنچه در وقت مطالعه ی باروهای مذهبی (بینش اساطیری) اقوام باستانی، پس از تعدد و تکثر خدایان به چشم می‌خورد، آلودگی آن خدایان به صفات مذموم شیطانی و زذایل اخلاقی است. اینان، گاه در نمایش رذایل و پستی، گوی سبقت را از سایر موجودات می‌ربودند.
به عبارت دیگر، اینان منزه از صفات مخلوقات خود نبودند؛ بلکه واجد شیطانی‌ترین صفات نیز بودند، به همین جهت بود که آنان، در گستره ی وسیعی از عرش‌الرحمان تا فرش‌الشیطان حضور داشتند.
ویل دورانت در همین‌باره می‌نویسد:
شیوه‌های عبادت یونانی‌ها هم مانند خدایان یونانی بسیار متنوع بود. یونانیان برای دفع شر خدایان زمینی، به عبادت آنان می‌پرداختند؛ ولی خدایان آسمانی را صمیمانه پرستش می‌کردند.
ویل دورانت درباره ی خدایان مصری می‌نویسد:
خود خدایان نیز برای آزردن یکدیگر، از سحر و افسون مدد می‌گرفتند.