نفرین زمین

جلال آل احمد

ناشر : پاتوق کتاب

قیمت : ۰ ریال  

افزودن به سبد خرید

اضافه به علاقه مندی ها
  • درباره کتاب
  • درباره نویسنده
  • درباره ناشر
  • نظرات
نفرین زمین قصه ای است از زبانی معلمی به روستا رفته نقل می شود؛ ماجرای آنچه در مدت نه ماه اقامت در دهی ویژه دیده و شنیده و آزموده و به صورت یادداشت های روزانه. یادداشت های او هنگامی که وی به روستای دیگری منتقل می شود پایان می یابد. طرح کلی داستان روایت گونه و نقلی است و شیوه آن واقع گرایانه با صحنه سازی های موثر و گاه تصویری پراکنده. با اینکه زبان داستان تا حدی قدیمی است، الگوی داستان های جدید اروپایی دارد. ورود معلم به ده همان گونه وصف می شود که در زندگانی روزانه روی می دهد. معلم از کامیونی پیاده می شود. کودکان مدرسه برای استقبال معلم تازه به ترتیب قد صف کشیده اند، روستاییان دور تا دور میدانچه ی آبادی در قهوه خانه پلاس اند و مباشر روستا و مدیر مدرسه نیز حاضرند. معلم و مدیر و مباشر از کوچه های ده راه می افتند و به مدرسه می روند که در قبرستان متروک ده ساختمان شده است. آل احمد رویدادها را با صحنه ها و تصویرهای پی در پی نشان می دهد، گاه مطلبی را ناتمام می گذارد تا بعد آن را تصویر کند. آدم های داستانی در مرتبه ی نخست معلم است و بعد درویش و مباشر و مدیر و زنی تازه بیوه شده به نام «ماه جان» و پسر او «اکبر» شاگرد مدرسه، سپس بی بی مالک ده و پسرش که وکیل دادگستری است و ریش سفیدان محل. خواننده به تدریج با سرگذشت و کردار این آدم ها آشنا می شود و گاه کردار و چهره ی یکی از اینها از چند زاویه ی متفاوت نقاشی می شود. در پشت سر تصویر کردار و چهره ی این آدم ها دگرگونی های اجتماعی از جمله ی مسئله اصلاحات ارضی، ورود ماشین به ده، برخورد روستاییان با شهر و رویدادهای تازه... گاه به صراحت و گاه به طور نامستقیم وصف می شود. دگرگونی سنت ها و پریشانی روستاییان از این دگرگونی، مایه ی بنیادی داستان است.
جلال در سال ۱۳۰۲ در محله سید نصرالدین از مجله‌های قدیمی شهر تهران در خانواده‌ای روحانی و اصالتا اهل طالقان به دنیا آمد. کودکی وی در محیطی کاملا مذهبی گذشت. پدر جلال تمام سعی خود را بکار بست تا از او جانشینی برای خود پرورش دهد.
اما کوشش‌های پدر در تربیت مذهبی کودک به ناکامی انجامید و پس از پایان یافتن دوره تابستان جلال روانه بازار کار شد تا حداقل حرفه‌ای برای گذران زندگی خود بیاموزد. جلال روزها به کارهایی چون ساعت‌سازی، سیم‌کشی برق، چرم فروشی و ... می‌پرداخت و شب‌ها دور از چشم پدر در کلاس‌های شبانه مدرسه «درالفنون» به تحصیل خود ادامه می‌داد. دوران دبیرستان او نیز مصادف با جنگ دوم جهانی بود. در همین دوران پدر به دلیل حضور برادر بزرگ‌تر جلال در نجف، شرایط را برای اجرای خواست قلبی خود فراهم دید و بار دیگر فرزند جوان خود را روانه نجف کرد تا به تحصیل علوم حوزوی بپردازد. اما جلال بیش‌تر از دو ماه زندگی با برادر را تاب‌ نیاورد و به ایران بازگشت.
پس از بازگشت از نجف در سال ۱۳۲۲ وارد دانشسرای عالی شد و در سال ۱۳۲۵ در رشته ادبیات فارغ‌التحصیل شد. جلال در سال ۱۳۲۴ با چاپ داستان «زیارت» در مجله سخن به دنیای نویسندگی قدم گذاشت و در همان سال مجموعه داستانی به نام «دید و بازدید» را منتشر کرد. وی در سال ۱۳۲۶، به عنوان آموزگار در وزارت فرهنگ مشغول به کار شد و در همین زمان تحصیلات خود را در رشته ادبیات فارسی ادامه داد. او در رسال ۱۳۲۷ در اتوبوس اصفهان به تهران با سیمین دانشور، داستان نویس و مترجم معاصر، آشنا شد و در سال ۱۳۲۹ با وی ازدواج کرد.
آل احمد در سال ۱۳۳۰ پیش از آنکه از رساله دکترای خود با عنوان «قصه هزار و یک شب» دفاع کند، تحصیلات دانشگاهی خود را نیمه کاره رها کرد. در کتاب «خدمت و خیانت روشنفکران» جلال بی‌علاقگی خود را نسبت به دریافت درجه «دکترا» به کم سوادی برخی از استادان دانشگاه مربوط دانست. جلال همچنین در دیدار با علی شریعتی از نیمه کاره رها کردن تحصیلات تکمیلی خود به عنوان «موهبت» یاد کرد. این نویسنده و مترجم در ۱۸ شهریور ۱۳۴۸ پس از سال‌ها قلم زدن در عرصه‌های مختلف نوشتاری در حالی که در کلبه‌ای در جنگل‌های اسالم گیلان زندگی می‌کرد، دارفانی را وداع گفت.
گروه نرم افزاری پاتوق کتاب سعی بر آن دارد تا با فراهم کردن کتاب ها و مقالاتی که تجدید چاپ نشده و یا از حق تالیف برخوردار نیستند ولی در عین حال مخاطبان خاص خود را دارند شرایطی را فراهم آورد که دوستاران کتاب و کتاب خوانی لذت مطالعه و حتی تجربه حس کتاب خوانی دیجیتال را به صورت رایگان بدست آورند.