دانلود اپلیکیشن



آداب برگزاری مراسم جشن

محمد جواد نوری و دیگران، محمود طراز کوهی

ناشر : حیات طیبه صالحان

قیمت : ۳۰,۰۰۰ ریال  

افزودن به سبد خرید

اضافه به علاقه مندی ها
  • درباره کتاب
  • درباره نویسنده
  • درباره ناشر
  • نظرات
 جشن در لغت پارسی برای جشن، معانی مختلفی ذکر شده است که به برخی از آ نها اشاره میشود: لغت نامه دهخدا: لغت جشن در فارسی از لغت یسن اوستایی به یادگار مانده است؛ چون اصلا تمام اعیاد دینی بوده. مانند عید فروردگان و عید مهرگان و در این اوقات بخصوصه، به ستایش و پرستش و مراسم دینی میپرداختند یا به عبارت دیگر یزشنه م یکردند؛ از این جهت روزهای متبرک را جشن خواند هاند. شادی و عیش و کامرانی و مجلس نشاط و مهمانی و به معنی عید هم هست. چنان که اگر گویند جشن نوروز، مراد عید نوروز باشد. بزم، سور، مهمانی، ضیافت  شادی فرهنگ فارسی معین: مجلس شادی و شادمانی. مهمانی. سور و سرور. فرهنگ لغت عمید: مراسم توٲم با شادی و مهمانی برای یک امر مسر تانگیز. مثل جشن عروسی. فرهنگ واژگان مترادف و متضاد: بزم، جشنواره، چراغانی، سور، شادی، ضیافت، عید، فستیوال، مهمانی.