دانلود اپلیکیشن



روضه ششم و هفتم از خلد برین

محمد یوسف واله اصفهانی قزوینی(مولف)

ناشر : مرکز پژوهشی میراث مکتوب

قیمت : ۴۰,۰۰۰ ریال  

افزودن به سبد خرید

اضافه به علاقه مندی ها
اطلاعات بیشتر
  • درباره کتاب
  • درباره نویسنده
  • درباره ناشر
  • نظرات
اثر حاضر تصحیح روضه‌های ششم و هفتم کتاب تاریخ عمومی "خلد برین "اثر محمد یوسف واله اصفهانی قزوینی (متولد ۹۸۸ه‌.ق) مورخ عهد صفوی و از دیوانیان دربار شاه عباس دوم و شاه سلیمان است .روضه ششم در تاریخ تیمور و جانشینان او و روضه هفتم در تاریخ سلسله‌های قراقویونلو و آق‌قویونلو و دیگر بازماندگان تیمور است .مصحح در بخشی از مقدمه می‌نویسد" :از کتاب خلد برین نسخه کاملی فعلا در هیچ کجای دنیا سراغ نداده‌اند بلکه هر حدیقه یا هر روضه‌ای در کتابخانه‌ای است....حدیقه پنجم از روضه هشتم خلد برین یعنی تاریخ سلطنت شاه عباس اول دقیقا رونویسی از روی عالم‌آرای عباسی است و نیازی به چاپ ندارد .بنابراین با چاپ جلد حاضر، روضه‌های ششم و هفتم و هشتم از این کتاب مهم (تاکنون) چاپ شده است .گفتنی است خلد برین در هشت "روضه "و یک "خاتمه "نگارش یافته است که مطالب روضه‌های یکم تا پنجم از تاریخ پیامبران و پادشاهان پیش از اسلام آغاز می‌شود و تا تاریخ چنگیزخان مغول و خاندان او ادامه می‌یابد . روضه‌های ششم و هفتم و روضه هشتم که بیشترین بخش کتاب را شامل می‌شود به تاریخ دوران صفوی اختصاص دارد که خود شامل هفت "حدیقه "است .هر "حدیقه " دوران سلطنت یکی از پادشاهان صفوی را در بر می‌گیرد که به دلیل همزمانی دوران پادشاهای شاه عباس دوم با دوران حیات نویسنده، حدیقه هفتم از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است .همچنین "خاتمه "کتاب که در شرح حال شاه سلیمان صفوی است و مولف اثرش را در زمان سلطنت او نگاشته، درخور اهمیت است .
میرزا محمدیوسف قزوینی اصفهانی متخلص به «واله»، تاریخ‌نگار و شاعر ایرانی در سده یازدهم هجری است. محمدیوسف، فرزند محمدحسین خان و برادر میرزا محمد طاهر وحید است و با نصرآبادی (زاده 1083 ه‍. ق) معاصر بود. در اواخر عهد شاه صفی (1052 -1038 ق) به امور دفتری و دیوانی روزگار می‌گذراند و در زمان شاه عباس دوم (1077 -1052 ه‍. ق) به نوشتن ارقام و منشور اشتغال داشت. می‌گویند در 1066 ه‍. ق به وزارت توپخانه منصوب شد که تا زمان شاه سلیمان (1105 -1077 ق) در این منصب بود. واله در نظم و نثر تبحر داشت و خط را نیکو می‌نوشت.
مرکز پژوهشی میراث مکتوب در سال 1372 به قصد حمایت از کوشش های محققان و مصححان و احیا و انتشار مهمترین آثار مکتوب فرهنگ و تمدن اسلامی و ایرانی با نام «دفتر نشر میراث مکتوب» با کمک وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تاسیس شد. پس از یک دهه فعالیت، موسسه نخست به «مرکز نشر میراث مکتوب» و سپس در سال 1384 خورشیدی با دریافت مجوز سه گروه پژوهشی از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، به «مرکز پژوهشی میراث مکتوب» تغییر نام داد و علاوه بر کار نشر به کار پژوهشی نیز روی آورد.

ارسال نظر جدید

امتیاز شما به این کتاب :